e
sv

Besmeleden Çıkan Hükümler

Allah, yarattıklarından sizin için gölgeler yaptı ve dağlarda da sizin için barınaklar var etti. Sizi sıcaktan koruyacak elbiseler ve savaşta sizi koruyacak zırhlar verdi. Böylece Allah, müslüman olasınız diye üzerinizde olan nimetini tamamlıyor. (Nahl 16/81)
avatar

Rıfat Şentürk

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

Kur’ân yazarken “Tevbe” sûresinden başka sûre başlarında yazmak farzdır. Hayvan keserken veya ava silahla ateş ederken sadece demek de farzdır. Kasıtlı olarak besmele terk edilirse o hayvanın eti yenmez. Fakat besmele unutulursa bir sakıncası yoktur. “(Kesilirken) üzerine Allah’ın adı anılmayan hayvanlardan yemeyin.” (En’âm, 6/121). Bunda ve bu gibi bazı yerlerde denilmemesi sünnettir.

Namaz dışında Kur’ân okumaya başlarken sûre başlarında ise demek, (Eûzü-besmele) âlimlerin çoğuna göre sünnettir. Bu cümleden olarak Atâ gibi bazı imamlara göre vacibdir. Yalnız “Tevbe” sûresinde besmele okunmaz. İki sûre arasında ise iki kırâet vardır. Bizim Âsım kırâetinde besmele okumak mendubdur. Kur’ân okumaya başlamak, sûre başından değil de ortasından veya sonundan ise “Eûzü-besmele” okumak mendubdur.

Yukarıda açıklandığı üzere namazda biz Hanefilere göre Fâtiha’dan önce gizlice “Eûzü-besmele” okumak sünnet, Şâfiîlere göre gizli veya sesli besmele çekmek farz; Mâlikîlere göre okunmaması mendubdur. İki sûre arasında ise biz Hanefilerce de böyledir (mendubdur). Kırâetten başka diğer önemli ve İslâm’a uygun işlerde veya ile başlamak işin önem derecesine göre ya mendub veya sünnet veya vacibdir.

İstiâze (Eûzü billahi mine’ş-şeytânirracîm demek) konusu, “Kur’ân okumak istediğin zaman kovulmuş şeytandan Allah’a sığın.” (Nahl, 16/98) âyetinde; besmeleden daha genel olan tesmiye konusu “Yaratan Rabbinin adıyla oku.” (Alâk, 96/1) âyetinde; hayvan keserken besmele okuma konusu da En’âm sûresinde (6/121) açıklanmaktadır.

Lütuf ve ihsanı herkesi ve herşeyi kuşatan Allah (c.c.), büyük dostu şanlı peygamberi Hz. Muhammed (s.a.v.) Efendimiz’i “Ve Sen büyük bir ahlâk üzerindesin.” (Kalem, 68/4) ve “(Ey Muhammed), Biz seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.” (Enbiya, 21/107) şereflendirmesiyle bahtiyar kılmak için “Ruh-i emini = Hz. Cebrail’i” ile “hakk-ı mübinini = her şeyi apaçık açıklayan Kur’ân-ı Kerim’i” indirirken herşeyden önce onun seçimine, ıslahına ve terbiyesine önem vermiş. İlâhî yardıma mazhar kılmış ayrıca kendisine bağlılığını göstermek ve ilâhî ismini öne almak sureti ile başlamanın kutsal edebini öğrettiği gibi bunu tatbik etmek için de bütün gönülleri ümidin başlangıcı ve emellerin en son noktası Rahmân olan Allah’ın yardımı ve Rahim olan Allah’ın rahmetini varlık âleminin bütün görüntülerinin en büyük kanunu bulunan ilâhlık ve kulluk ilişkileri altında, apaçık bir dil ile Allah’ın birliğini ifade etme, gayet kısa ve kısa olması ile birlikte son derece derli toplu ve olağanüstü akıcı ve açık bir beyan üslubu içinde özetleyen düsturunu, her şeyin bir anahtarı gibi ihsan etmiş ve sonra bu kanunu ve bu edeb ve terbiyeyi bütün İslâm ümmetinin kitapları, yazıtları, Kur’ân okumaları, nutukları ve diğer önemli işleri ve ihtiyaçlarının başında iktibas edecekleri ve uyacakları kıymetli bir gelenek kılmıştır.

Gerçekten Resûl-i Ekrem Efendimiz’in hadis-i şeriflerinde de şöyle buyurulmuştur: “Besmele her kitabın anahtarıdır”. Bundan başka “Besmele ile başlanmayan her mühim iş sonuçsuz kalır.” Mutlaka Allah Teâlâ’nın ismi ile başlanmayan herhangi bir iş, onun yüce huzuruna sunulamaz, sunulamayınca da sonuçsuz, tamamlanmamış kalır.(EHY) Ey iman edenler! Allah’a karşı gelmekten nasıl sakınmak gerekiyorsa, öylece sakının ve siz ancak müslümanlar olarak ölün. (Al-i İmran 3/102)

kaynak: iman ilmi hali

etiketlerETİKETLER
Üzgünüm, bu içerik için hiç etiket bulunmuyor.

Sıradaki içerik:

Besmeleden Çıkan Hükümler